fbpx

Donderdagochtend 10.00 uur op het vliegveld en paspoort mee. Met deze woorden startte het allereerste wielrentrainingskamp voor mij. Alles was geregeld en alles zou goed komen. Op het vliegveld werd ik ontvangen met een grote glimlach door Leon en de reis kon beginnen. Geen idee wat te verwachten en slechts gewapend met ervaring met voetbaltrainingskampen stapte we in Barcelona weer uit. Na even wat woorden gewisseld te hebben met de weer naar huis kerende ploegleider Jeroen, werd de huurauto gestart en koers gezet naar Banyoles.

De renners waren net terug van een vier uur durende training en waren aan het relaxen bij het zwembad. Het was de eerste echte zonnige dag van de week, dus werd goed gebruikt gemaakt van de facaliteiten die het huis te bieden had. Ondanks de zware trainingsarbeid en de koersen van eerder de week, werden er nog core-stability oefeningen gedaan. De bakken Griekse Yoghurt en het fruit werden in grote getalen genuttigd om voor de nodige aanvullingen in het lichaam te zorgen. Nergens die dag kwam er bier of chips tafel, zonder morren werd er water gedronken en fruit gegeten. Iedere renner lijkt met een bijna angstaanjagende discipline zich te verzorgen.

De tijd na het trainen wordt volledig besteed aan het herstel. Rusten, de fiets onderhouden en eten, vooral heel veel eten, is wat de renners doen. Een opvallende saamhorigheid is aanwezig in de groep van Westland Wil Vooruit. Waar mogelijk wordt de helpende hand uitgestoken en iedereen is zich bewust dat als niemand iets doet er ook niks gebeurd. Anders dan de ervaring uit het voetbal wordt een gezamelijk verantwoordelijk gevoeld en gedragen voor het slagen van het trainingskamp. Wellicht dat de eigen bijdrage hier een rol in speelt, echter lijkt er meer te zijn. De vanzelfsprekendheid van de aanwezigheid van een buitenstaander is opvallend. Ook ik word meegenomen in de groep en alles wat er bij hoort.

In iedere teamsport is de groephieranchie belangrijk. Veelal is het een populairiteitswedstrijd dat mede beslist wordt door de kwaliteit van het individu. Dit geldt dus ook voor het wielrennen, maar bij Westland Wil Vooruit lijkt het haantjes gedrag minder aanwezig en wordt er meer bepaald vanuit het overkoepelende groepsbelang. Iedere renner is aanwezig om voor zichzelf het beste op sportief vlak uit het trainingskamp te halen. Waar in andere sporten een trainingskamp een veredeld stapweekend wordt onder het mom van teambuilding, blijft hier het sportieve belang preveleren. De oudere of meer ervaren renners staan de jonge renners bij en andersom luisteren de oudere renner aandachtig als nieuwe inzichten vanuit de jongeren naar voren worden gebracht. Door de focus op het gezamelijke doel van het kamp, speelt hieranchie bijna geen rol en kan iedereen zichzelf zijn. Een ander gevolg hiervan is dat men ook niet bang is om elkaar aan te spreken op gedrag. Een open sfeer waarin ieder lid van het team even belangrijk is.

Dit is al jaren de basis van de Elite/Belofte ploeg van Westland Wil Vooruit. Steeds weer is de oude generatie het voorbeeld voor de jonge generatie. Juist door kritisch te zijn op zichzelf en zich open op te stellen richting de jongere renner wordt de cultuur overgedragen van renner op renner. Juist door gezamelijk op te treden kunnen de renners individueel het meeste er uit halen. Deze bereidheid gaat ver. Zo wordt de bus met fietsen en overige spullen door Alex geheel vrijwillig naar Spanje gereden. De renners kunnen hierdoor het vliegtuig pakken, zodat ze meer tijd hebben om te besteden aan de trainingen. Als er iets uit de stad gehaald moet worden, wordt hier de hand niet voor omgedraaid en is het binnen en vloek en zucht geregeld. Zonder nederig te worden, wordt voor de renners alles geregeld door begeleiding. Andersom zijn de renners dankbaar en vriendelijk. Zonder morren wordt het corvee volbracht of een extra klusje uitgevoerd.

Al bij al resulteert dit in onderling vertrouwen, waardoor elk probleem opgelost wordt. Problemen worden niet als individueel gezien, maar iedereen probeert elkaar te helpen. Of het nu het afstellen van derailleur is of een zalfje dat iemand nodig heeft. Van klein tot groot alles wordt opgelost. Zelf als de avond voor vertrek de airportshuttle niet goed geregeld blijkt te zijn, slaat de paniek niet toe. De meest praktische oplossingen worden overwogen en het antwoord wordt gevonden in een oplossing die misschien wel exemplarisch is voor de wielerwereld. Paul van Campo Bicicleta leent zijn bus uit, zodat het vervoer naar het vliegveld even snel weer geregeld is als dat het probleem zich voor deed.

Tot nu toe heb ik alleen het opvallend aanwezig teamgevoel en de enorme bereidheid om elkaar te helpen beschreven, maar er is nog een opvallendheid. Nergens werden grenzen overschreden. BIer was een zeldzaamheid en goed eten was eerder regel dan uitzondering. In een week tijd hebben de renners minimaal 25 uur op de fiets gezeten. In weinig andere sporten wordt zoveel trainingsarbeid verricht in zulke korte tijd. Om te presteren op het hoogste clubniveau van Nederland moeten de renners er veel, heel veel voor over hebben. De renners zijn zich hiervan bewust en ze zijn gefocust op hun individuele en gezamelijk doelen.

Ondanks de focus op de training zijn plezier en lol ook belangrijke factoren. Zelf tijdens een 5 uur durende duurtraining wordt breeduit gelachen. Tijdens het eten is het geen zeldzaamheid dat het eten wordt onderbroken voor ongegeneerde lachbuien. Tijdens een trainingskamp waarin het weer tegen viel, maar de trainingen en het plezier goed waren, hebben de renners van WWV zich goed voor kunnen bereiden op het nieuwe seizoen. Voor mij persoonlijk was het een prachtige ervaring waarbij de ernst, de sfeer in en de cultuur van de ploeg mij zullen bijblijven. In Banyoles lijkt een mooi fundament gelegd voor een mooi seizoen. Het seizoen zal weer lang en vol tegenslag blijken, maar met deze groep renners zal alles met een lach worden opgelost.