fbpx

We blikken nog één keer terug op de unieke prestatie van WWV afgelopen weekend bij het NCK. Het is van 2008 dat er een medaille werd gehaald op het NK. Toen was de kleur goud, nu in het prof geweld werd het brons. We vroegen sterkhouders Nick van der Meer en Jason van Dalen naar hun ervaringen tijdens de bronzen race.

 “Nat” dat is het eerste antwoord van Nick van der Meer op de vraag hoe het zaterdag was. Ook Jason van Dalen begint direct over de omstandigheden waarin het NCK werd verreden: “We kwamen zaterdagochtend bij de start aan en het begon met regenen. Daarna is het niet meer gestopt met regen.” De omstandigheden waren dus alles behalve uitnodigend, maar toch hadden de mannen van Westland Wil Vooruit er zin in. Nick: “Je merkte dat iedereen er zin in had. We hadden zin om te knallen.” Ook Jason deelde die ervaring: “Iedereen had moraal om te fietsen. Iedereen had er zin in, dat was een goed teken.”

De race zelf verliep zoals van tevoren verwacht. Iedereen van de ploeg was gewaagd aan elkaar met één uitzondering. Nick: “Jason reed echt heel erg hard. De rest was goed aan elkaar gewaagd, maar Jason was duidelijk de beste.” Ploegleider Heskes liet eerder al weten dat Jason de motor van de ploeg was en deze ervaring deelde Nick dus duidelijk.

Onderweg gingen nog twee man overboord. Nick weet niet precies wat er gebeurde, maar balen deed hij wel van het voorval. Nick: “Het was onnodig. Die twee jongens waren niet slechter dan de rest. Het was gewoon een foutje en dan ben je twee man kwijt. Anders hadden we met z’n zessen naar de streep kunnen rijden, nu moesten we met vier verder. Gelukkig wisten we snel weer het ritme te vinden en tempo te maken.” Door het plotseling wegvallen van de twee kwam Nick zelf ook heel even in de moeilijkheden: “Ik kwam van kop en opeens moest ik inpikken. Ik kwam op een gaatje te zitten en moest alle zeilen bij zetten om weer in het laatste wiel te komen”.

Jason wist wel waardoor het kwam dat de twee er af moesten. Jason zocht de schuld bij zichzelf: “Ik riep in de laatste 6-7 kilometer nog kom op jongens! Nog een keer een goede beurt.” Nick gaf hierdoor er nog een goede snok aan en voor iedereen die op dat moment als op apegapen zat, deed Jason zelf ook nog een duit in het zakje. De twee sterkhouders die in de laatste kilometers nog allebei alles geven, waren de renners die juist net even van kop kwamen te machtig.

Bekomen van de schik werden de laatste kilometers alsnog in sneltreinvaart afgelegd. Toen Westland Wil Vooruit de finish passeerde riep de omroeper de magisch woorden: “Snelste tijd Westland Wil Vooruit!” Veel meer dan de bevestiging van een goed gereden tijdrit was het niet. Met nog acht ploegen te gaan was de vooraf verwachtte plek tussen plek 10 en plek 4 een realistische optie. Nog steeds hield niemand rekening met het podium, maar er gingen nog slechts twee ploegen onderdoor. Nick: “Het is een unieke prestatie bij een uniek evenement. Hier rijdt je als clubrenner met en tegen de profs.” Sowieso is het prestatie met een knipoog naar het verleden. Westland Wil Vooruit staat ieder NK nog steeds te boek als outsider voor het podium, al is het dus sinds 2008 niet meer gelukt. Juist dat er in de ploeg geen rekening was gehouden met zo’n dijk van een prestatie was reden voor een extra grote ontlading.