google.com, pub-6238492612415841, DIRECT, f08c47fec0942fa0

“Tokyo 2020”. Lang hoeft ze er niet over na te denken. Wat is haar droom? Tokyo 2020 dus. De Olympische Spelen die over drie jaar plaats vinden in het verre oosten. Hoe bijzonder is dat? Zomaar een tafeltje, in zomaar een brasserie, in zomaar een plaats, in zomaar een regio die wij toevallig thuis noemen. Tegelijkertijd praat het tafeltje naast ons over een voor ons onbekende. Er wordt lekker op los geroddeld en even verderop zit een stelletje duidelijk op één van hun eerste dates. En ik zit met een vrouw van 18 die droomt over Tokyo 2020.

Net haar VWO diploma op zak, een bèta meisje is de conclusie, en nu al weten wat je wilt. De meeste vrouwen van haar leeftijd dromen van een volgende studie, een reis, een vakantie of een jaar even niks. Ik tref juist een 18 jarige die dúrft te dromen. Die haar dromen niet wegsteekt omdat ze bang is wat de rest er van vindt. Die er voor gaat en of het nu lukt of niet: ze wint nu al. Het bejaardentehuis zit vol met mensen met versleten dromen. Dromen die nooit nagejaagd zijn. Want het was niet het juiste moment, het kon niet, het ging niet of men was simpelweg niet instaat om de droom uit te spreken en er voor te gaan.

Deze 18-jarige vrouw uit Naaldwijk dus wel. Gedragen door de steun van haar familie gaat ze er voor. Mylène moest altijd eerst haar diploma halen, voordat ze haar fietsdroom mocht najagen. Dit jaar deed ze examen en kwam het fietsen even wat meer op de achtergrond te staan. De wat mindere aandacht voor het wielrennen resulteerde nog in een 4e plek op het Nederlands Kampioenschap. Dat is toch wel een teken aan de wand. Zelfs met even wat mindere voorbereiding behoort Mylène nog steeds tot de top van Nederland een dat maakt Tokyo 2020 niet alleen een droom, maar zelfs een haalbaar doel.

Nu het examen achter de rug is, kan de focus weer volledig op het fietsen. De sport die ze als klein meisje is gaan doen. Via de MTB en het veld kwam ze uit bij het wegfietsen. Het was de ziekte van Pfeiffer die uiteindelijk de overstap naar de weg vervolledigde. Een winter lang langs de kant en een tijd minder intensieve trainingen brachten haar naar de wegfiets. In het eerste seizoen op de weg, met Pfeiffer, plaatste ze zich gelijk voor het NK. Met prijzen voor de eerste tien meisjes was het snel prijs fietsen, maar zo’n prijs is de juiste motivatie voor een meisje van 10.

Als onderdeel van een sterke lichting meiden, met onder andere Lotte Beukers, Amber van der Hulst en Steffie van der Peet, kon ze nog steeds goed mee doen. Waar op een gegeven moment de fysieke capaciteiten van de jongens die van de meiden overstijgen was het juist deze generatie meiden die de jongens konden blijven volgen. Het geeft nog maar eens aan hoe uitzonderlijk veel talent in deze generatie meiden zit. Een tweede plek op het NK was vervolgens de bevestiging dat Mylene in deze talentvolle lichting tot de top behoorde.

Om zich nog beter voor te bereiden op alles wat het wegseizoen te bieden heeft, werd koers gezet naar Sloten. Op de baan aldaar werkte ze in de winter aan haar basis voor het seizoen. Als snel werd ze opgepikt en kon ze mee trainen bij het Regionaal TrainingsCentrum. Met een goede begeleiding en drie dagen per week trainingen was dit weer een mooie opstap voor de Naaldwijkse. Het omnitalent van Mylène bleek wel weer uit het feit dat ze gevraagd werd voor het RTC, maar ook haar uitnodiging voor de zesdaagse van Rotterdam spreekt boekdelen.

Het was ook op Sloten dat Mylène haar huidige ploeggenoten tegenkwam. Met trainingen drie dagen in de week ontstaat er snel een vriendschappelijke band. Tijdens de koersen in het land was Mylène ook vaak bij de bus van Beet-It te vinden. De overstap van Westland Wil Vooruit naar Beet-It kon dan ook niet lang uitblijven. Een goede begeleiding en veel gezelligheid brachten haar bij de Volendamse ploeg. Inmiddels rijdt ze alweer drie jaar haar wedstrijden in de kleuren van Beet-It en ook dit weer niet zonder succes.

In al die tijd bleef fietsen haar hobby. Hoewel haar familie haar op alle mogelijke manieren steunde, was het duidelijk dat school op de eerste plek kwam. Deze focus op school zorgde er ook voor dat ze nooit goed heeft nagedacht over haar ambities op de fiets. Alles wat ze deed was geboren uit de lol in het fietsen en de liefde voor de sport. Nu haar diploma binnen is, is het tijd om de bakens te verzetten. Om te dromen en om een route uit te stippelen. Ze begint in ieder geval met de focus wel op het fietsen te richten. Even geen lange schooldagen, examens of huiswerk, maar trainen en leven voor de sport. Het leven voor de sport gaat haar sowieso makkelijk af. Ze is geen type dat gaat stappen of een diner met wijnarrangementnaar binnen gooit. Haar blik is nu op de toekomst. Steeds een stapje verder, steeds een stukje beter en zien waar het schip strandt.

Of Tokyo wordt gehaald, is natuurlijk de vraag. De baan is waarschijnlijk wel de kortste weg naar een ticket richting Japan. Vorig jaar was ze erbij op EK waar de Nederlandse ploeg 2e werd op de ploegenachtervolging voor junioren. Nog wel in de rol als reserve, maar de huidig Nederlands kampioene individuele achtervolging mag dit jaar als starter haar waarde bewijzen voor de Nederlandse juniorenploeg op het EK in Portugal. Als inmiddels vaste waarde in de Nederlandse junioren baanploeg en met een ploegenachtervolging in Tokyo lijkt de grootste kans op een ticket via de baan te gaan. Toch zal Mylène zich niet volledig focussen op de baan. Ook de weg blijft van haar warme interesse genieten.

Voorlopig blijft het vizier op de korte termijn gericht. De grote droom, die stip aan de horizon is er, maar eerst zien of de stap naar de Elite te maken is. Het komende baanseizoen wordt ze Belofte en mag ze zich meten met de grote kanonnen in de Belofte/Elite categorie. Eerst maar eens wennen aan het niveau en wie weet kan ze de stap maken naar een mooie ploeg en komt de droom weer een stap dichterbij.

Hoe de weg ook zal verlopen, het zal in ieder geval met haar kenmerkende grote glimlach zijn. De onbevangenheid en vertrouwen in haar eigen kunnen zo op als naast de fiets maakt haar een prettige verschijning en goed tafelgezelschap. We zullen haar nauwgezet volgen in haar weg naar de top. Mylène zal vanaf volgende week tijdens het EK baan in Portugal de pen zelf ter hand nemen en haar ervaringen met ons delen. We zullen een uniek inkijkje krijgen in de weg die dit Westlandse talent aflegt in haar reis richting Tokyo.