fbpx

Kunnen die Chinezen eigenlijk een beetje fietsen?

De Chinezen zijn dan wel ruim 1,3 miljard en in Beijing hebben ze misschien wel 9 miljoen fietsen, maar dat geeft nog geen garanties op wielertalent. Toch zou je zeggen dat met deze aantallen de vraag niet onterecht is. China blinkt immers uit in genoeg sporten door met overheidsprogramma’s talenten op te leiden tot wereldtoppers. Het fietsen in China is echter nog niet zover. Om een goede wielrenner te worden heb je uiteraard iets van aanleg nodig, maar belangrijker is de juiste begeleiding, competitie en mogelijkheden om jezelf uit te dagen. Voor deze laatste drie zijn de Chinezen grotendeels afhankelijk van de nationale wielerbond (lees: overheid). En die lopen op dit moment wat achter op de rest van de wereld.

Er zijn wel een paar Chinezen die hard kunnen fietsen, maar die zitten vast bij Chinese continentale ploegen die zelden buiten de eigen landsgrenzen koersen. Derhalve komen ze tekort op het gebied van wedstrijdritme en ervaring. Op het moment dat een Chinees de overstap zou kunnen en willen maken naar een ‘buitenlandse’ ploeg, wordt dat vaak bemoeilijkt door de overheid en haar regeltjes.

De Tour of Poyang Lake valt tegelijk met de Tour of China en dus zie je de beste Chinezen voornamelijk bij laatstgenoemde wedstrijd. Bij onze wedstrijd zijn dus niet de allersterkste Chinezen aanwezig, maar zij strijden nog wel voor een apart klassement op tijd van de ‘Best Greater China rider’. Dit wil zeggen: een renner uit China, Hongkong, Macau of Taiwan. Bij de start van de koers waren er dertien (op een deelnemersveld van 110), inmiddels zijn er nog maar twee die meedoen voor het klassement. Dit kan iets zeggen over het niveau van de Chinezen, maar ook over het niveau van de Tour of Poyang Lake.

Etappe 6 – Fuzhou

Onze zesde etappe vindt plaats in Fuzhou in de provincie Jiangxi, niet te verwarren met Fuzhou in de provincie Fujian waar ook de ronde van Fuzhou verreden wordt. Fuzhou is een echte nieuwbouwstad, waar elk jaar weer een paar woontorens als paddestoelen uit de grond schieten. Tussen al dit bouw-geweld mochten wij een hele hoop rondjes om ‘Dream Lake’ rijden. Vlak parcours, brede wegen, dus een gemiddelde snelheid van 46,5 kilometer per uur over 117 kilometer. Hoewel er genoeg geprobeerd werd, kwam niemand echt weg uit de greep van het peloton. In de dag-uitslag staat bij ‘most aggressive rider’ dan ook: Nothing to report. Voor deze prijs van de strijdlust kom je pas in aanmerking als je tenminste 30 seconden voorsprong hebt gepakt op het peloton. Niet gelukt dus.

Tussendoor gebeurde er wel van alles. De tussensprints werden fel betwist en ik moest een paar puntjes toegeven op mijn naaste concurrent. Wel jammer dat hij het nodig vond om behoorlijk van zijn lijn af te wijken en mij de boarding in te dwingen. Gelukkig bleef alles wel heel. Het enige wat kapot ging waren mijn benen, dus in de eindsprint kwam ik er niet meer aan te pas. Met Sven ook in de achterhoede en Bob een dagje ziek op bed was er vandaag dus weinig goed nieuws te melden vanuit Fuzhou (en niet uit Fuzhou).

Jos kwam als 28e over de streep en Sven als 63e. Morgen geniet de renners van een rustdagje en zal de pen van Jos droog blijven. Dinsdag gaan we verder met etappe 7 van de Tour of Poyang Lake en nieuwe ervaringen van Jos.