google.com, pub-6238492612415841, DIRECT, f08c47fec0942fa0

In de Beslissende Slag gaan we de uitslag voorbij. We vragen de mannen die de koers maakten naar hun versie. Wie was goed? Wie niet? Was het echt met overmacht, was het maar niet aan? In deze beslissende slag blikken we terug op het Valstar Wielerspektakel Naaldiwjk met winnaar Twan Middelburg en nummer twee van het Westland Klassement Marino Noordam.

Het duurde even. Het duurde lang, maar gelukkig zijn we er nog één laatste keer. De Ronde van Naaldwijk was heftige en als laatste koers van de het Westlandse criteriumseizoen ook beslissend. Het Westland Klassement heeft voor een mooie aanvulling gezorgd aan de anders al zo leuke criteriums. Zowel bij de A als bij de B was er sprake van een wedstrijd in de wedstrijd.

Voor de A betekende het ook een zware koers, alweer. Heel het seizoen lang klaagt iedere trimmer steen aan been over de snelheden die bereikt worden. In Naaldwijk was het niet anders. 25 rondes lang was het peloton één lang lint. Waar het van voren moeilijk weg komen was, stond de deur van achter wagenwijd over. De uitdrukking het peloton demarreerde vanuit de start deed in Naaldwijk ook weer opgeld. Net als in De Lier leidde dit tot een onvermijdelijke massasprint en net als in De Lier stond Twan Middelburg met de bloemen te zwaaien.

Twan had een aparte motivatie voor Naaldwijk. Nadat hij het zoet van de zege in De Lier had geproefd, mocht hij zijn visie op de koers geven aan ons. De Beslissende Slag van De Lier was de jonge Poeldijkenaar zo goed bevallen, dat hij nog maar één ding wilde: Nog een keer winnen.

De Ronde van Naaldwijk is echter niet op zijn lijf geschreven. Als lichtgewicht had hij moeite met de slecht liggende klinkers van de Ronde van Naaldwijk. Zware renners als Joey van den Heuvel, Yorick van Velthoven en Henk  Bom zijn daar normaal gesproken in het voordeel. Toch kon Twan zich in het peloton handhaven. Ditmaal niet helemaal achteraan, maar in de buik van het peloton. Hij liet lange tijd het initiatief aan anderen en pas op het laatst probeerde hij wat. Zijn ploeggenoten Sem en Dennis waren wat dat betreft een stuk actiever, maar niemand kwam echt weg.

Vooraf probeerde Marino Noordam voor zijn Westland Klassement nog wel medestanders te vinden. Onder andere Mark Verbreek ontkwam niet aan de daden drang van de na twee jaar blessureleed teruggekeerde Noordam. Tijdens het inrijden vroeg hij of Mark niet zin had om vanuit de start weg te rijden. Met een brommer als Mark Verbeek bij je, maak je goede kans om een beslissende ontsnapping op te zetten. Echter wilde niemand vanuit het begin weg. Wat Marino ook probeerde hij kreeg geen gat op zijn concurrent Dennis Meijer.

Ondanks dat Dennis wederom met ongeschoren benen aan de start stond, was hij wel goed voorbereid. Marino had gehoopt dat Dennis misschien wat meer naar achter zou starten, maar niets was minder waar. Dennis stond vrolijk op de eerste startrij en liet blijken onder geen beding zijn voorsprong in het Westland Klassement op te willen geven. Voor Marino natuurlijk een vervelende ontwikkeling met het oog op het Klassement. Sowieso lijkt het peloton van A-trimmers dit jaar ontzettend aan elkaar gewaagd. Het komt vaak tot een massasprint en dat is tegen de zin van de youngster.

Toch had hij wellicht naar de koersen moeten kijken waar er wel een groepje wegbleef. Elke keer zaten er dan renners van de twee grote sterke blokken Onings en van Scheijndel mee. Na vraag leert dat geen van beiden ploegen een aanbod hebben gehad om mee te rijden een Dennis Meijer in het pak te steken. Met de Vuelta op het punt van beginnen wordt het tijd voor Marino om een lesje combine maken te volgen. De Spaanse rittenkoers staat bekend om de combines van de Spanjaarden en dat had vaak succes. Vraag het Denis Menchov.

Goed, een lang verhaal kort. Het lukte Marino niet om weg te komen en op die manier Dennis Meijer kwijt te spelen. Voor Marino was heel het seizoen sowieso één grote overwinning. Na twee jaar blessureleed was het zijn doel om weer plezier in het fietsen en koersen te krijgen en dat is wel gelukt. Getuige ook zijn grinta iedere koers en het plezier en de beleving die van zijn manier van koersen afspatten. Een mooie terugkeer in het zadel voor hem.

Nadat Stougje in de laatste ronde nog het peloton was uitgesneld en zijn poging jammerlijk strandde in het zicht van haven, werd het tijd voor de massasprint. Precies weten doet Twan het niet meer, maar hij kwam als tweede of derde door de bocht. Pino was op de afspraak, want de derde plek voor het klassement stond nog op het spel. Twan had zijn wiel gekozen en dat bleek de goede. Toen Pino aanging had Twan nog genoeg over om hem te remonteren en als eerste over de streep te gaan. Luid juichend en in extase kwam hij als eerste over de finish, wetende dat er weer een interview met Wieler Westland voor hem in het verschiet lag.

Ook was deze overwinning goed voor de contractonderhandelingen van volgend jaar. Dennis van Leeuwen eiste alle aandacht voor zich op en begon langzaamaan te denken aan carrière als prof-Trimmer. Toch als we de feiten erbij pakken, dan moet hij ernstig rekening gaan houden met uiteen spatten van die droom. Dennis won drie van de zeven criteriums waarin hij startte. Dat is goed voor 42,857%. Twan won twee van de vier criteriums waarin hij startte. Goed voor een score van 50%. Het zal in het Oningskamp met een zucht van verlichting zijn ontvangen. Dennis kan gewoon weer in zijn schoenen gaan lopen in plaats van er naast.

En Pino? Ja, Pino is Pino. We grappen vaak over zijn leeftijd en over hoe de sleet er op komt. Hij had één doel in Naaldwijk en dat was Dennis van Leeuwen achter zich laten. Achter Twan ging het hard tegen hard, maar met een sluwe vos als Pino valt niet te spotten. Hij kwam als tweede, natuurlijk als tweede, over de streep en liet Dennis van Leeuwen achter zich. Daarmee stelde hij zijn derde plek in het Westland Klassement veilig.

Dennis Meijer won het klassement voor Marino Noordam. Omdat belofte schuld maakt, liet Dennis na afloop zijn benen scheren door de Ronde Miss. Ploeggenoot Stougje was daar zo van onder de indruk dat de rest van zijn ploeg heel de avond op zoek is geweest naar Martijn. De bebrilde Naaldwijker werd uiteindelijk aangetroffen aan de voeten van Dennis. Zacht strelend over de pas geschoren benen en lieve woordjes prevelend.

Daarmee kwam een einde aan het Westlandse Criteriumseizoen. Een seizoen dat in april nog ver weg lijkt, maar altijd sneller voorbij is dan men denkt. Een seizoen ook waar het Westland Klassement bij de Trimmers voor extra spanning en sensatie zorgde. Getuige de extra aandacht en enthousiasme langs de kant van de koersen, mogen we stellen dat de Trimmers in toenemende mate populair zijn. Dit heeft zijn verslag op de snelheden die worden gehaald en de grote van het peloton. Als deze trend zich volgend jaar doorzet, dan kan het wat ons betreft niet snel genoeg tijd voor Honselersdijk zijn.