In het Avontuur vanachter het Stuur nemen we elke week even plaats achter het stuur van de ploegleiderswagen van Westland Wil Vooruit. Met Gerard Heskes, als onze steun en toeverlaat op de bijrijdersstoel naast ons, kijken we vooruit op het komende wielerweekend. Deze week blikken we vooruit op de Ronde van de Achterhoek.

Zoals de naam al doet vermoeden mogen de renners van Westland Wil Vooruit aankomende zondag richting de Achterhoek om daar een flinke ronde van 186,4 kilometer te rijden. Na een lange periode van stilte vanwege de zomer en het criteriumwerk zijn we weer terug met het Avontuur Vanachter het Stuur. We spraken weer met Gerard Heskes en het werd een interessant gesprek.

Natuurlijk hadden we het ook over het afgelopen weekend. Een weekend met de belangrijke Hel van Voerendaal. Het zag er allemaal goed uit. Een grote ontsnapping met daarbij drie man van WWV. In de clubcompetitie tellen de uitslagen van de eerste drie renners, dus met drie man in de kopgroep is goed werk dan. Het leken er zelfs even vier te worden, maar helaas moest Christiaan Meerbeek het overstekende groepje laten gaan. Hij zat er wel bij, maar kon op het beslissende moment net niet meer.

Nog steeds drie man in de kopgroep met daarbij de goed in vorm verkerende Nick van der Meer. Nog steed genoeg reden voor tevreden gezichten in de ploegleiderswagen. Helaas bleek Nick niet helemaal fit. Pas later zou duidelijk worden dat hij eigenlijk half ziek op de fiets zat op dat moment. Het was al een prestatie om mee te zitten in de kopgroep. Daarmee werd wel de tendens die dag zou volgen in gezet. Nick moest lossen. Diederik Deelen won wel de bergprijs, maar hij en Bob Wubben konden niet voor een goede uitslag rijden. Wel waren ze de enige twee die uitreden van de ploeg en daarmee miste WWV dus dure punten in het klassement. De dag die zo goed begon eindigde daarmee in mineur en een duikeling in het klassement.

De teneur van die dag staat niet op zich. Waar de koers voor een wielrenner vaak al uit goede en slechte momenten bestaat, zo bestaat een seizoen ook uit hoogte- en dieptepunten. Op dit moment lijkt WWV even alleen maar met tegenwind te koersen. Zoals wel vaker besproken in deze column is het mentale aspect van niet te onderschatten belang in het wielrennen. Als het dan eenmaal tegenzit, dan kan het ook tegen blijven zitten en komt men in een vicieuze cirkel terecht. Op dit moment lijkt de ploeg van WWV wat dat betreft op de bodem te zitten. Ondanks de mooie prestaties in de criteriums of de goede prestaties eerder dit seizoen, is de wind uit de zeilen. Zaak dus om dit om te draaien en juist de wind er weer onder te krijgen.

Vaak zit de kentering in klein geluk. Een onverwachte prestatie, net even wel dat beetje geluk en de lachende gezichten keren terug. Recentelijk won Piotr Havik nog de Wattmeister van de Topcompetitie en dwong daarmee een stagecontract bij Katusha af. Juist zo’n prestatie zou de voedingsbodem voor verder succes moeten zijn. WWV is altijd een opleidingsclub geweest en zal dat ook blijven. Veel jong talent heeft zich tot continentaal niveau of hoger kunnen ontwikkelen bij de vereniging van de Wollebrand. Vanuit dat oogpunt mag WWV met recht trots terug kijken op haar verleden, maar ook met trots vooruit kijken. Met Piotr Havik hebben ze aangetoond dat geloof in een renner, de juiste ondersteuning en begeleiding een renner van clubniveau zelfs naar WorldTour niveau kan brengen.

Voor nu zou het klein geluk al een welkome afwisseling zijn. Aankomende zondag gaan Piotr Havik, Diederik Deelen, Nick van der Meer, Noah van der Meer, Wessel van Koppen, Jos Koop, Christiaan Meerbeek en Luuk van der Wal er in ieder geval alles aan doen om de recentlijke ontstane negatieve spiraal te doorbreken in de Achterhoek.